[#717] Pytanie na dziś - Co sprawiło...

[Werka.]

Co sprawiło, że zakochałeś/aś się w swojej drugiej połówce?

[Letaryat]

W kim?

[Weezard]

W kim? Aaa... No powiem szczerze, że pociąg do sztangi miałem od dłuższego czasu. 

[Laureanka]

Chodziliśmy ze sobą do klasy przez 4 lata w technikum, ale dopiero od drugiej klasy zaczęliśmy ze sobą więcej rozmawiać i siedzieć na niektórych lekcjach w jednej ławce, bo mimo że traktowałam naukę poważnie i miałam dobre wyniki, to często nie robiłam zadań domowych i zaczepiałam go - czy to w szkole, czy przez telefon, żeby dał mi spisać. Z czasem zaczęliśmy gadać już na bardziej prywatne tematy. Pamiętam, że na kilkudniowej wycieczce szkolnej, poszliśmy pod wieczór w czasie wolnym na jednego drinka, a wtedy to już każde z nas wiedziało, co czuje do drugiej osoby.

[Caluj_W_Pierscien]

Szacunek jaki dostałem 

[Hans Kloss NGNW.pl]

ze w kim?

[Colette.]

Zakochałem się nie w „drugiej połówce” jako koncepcji, tylko w człowieku, który przestał udawać, że musi mnie czymś zachwycić. To mnie kupiło — ta autentyczność bez fajerwerków. Nie było wielkiego „wow”, raczej takie ciche „kurde, z tobą mi się chce mówić inaczej”. Była szczerość zamiast gierek, poczucie humoru zamiast napinki, i ten sposób bycia, który sprawiał, że przestawałem grać rolę, która powodowała, że ktoś chciał ze mną rozmawiać.

Chyba właśnie to jest miłość: kiedy przy kimś nie musisz być wersją „pod publikę”, tylko sobą — nawet jeśli to czasem jest człowiek zmęczony, cyniczny albo marudny.

Nie zakochałem się w idealności. Zakochałem się w tym, że przy niej mój chaos nabierał sensu.

[smakuwa]

Zaczęliśmy się spotykać w gimnazjum, spodobała mi się wtedy bardzo i uparłem się że będzie moja, była strasznie nie śmiała i mało co mówiła na spotkaniach jak wychodziliśmy do kina i na jedzenie. Po czasie czar prysł. W Technikum zaczęliśmy się znowu spotykać bardziej na poważnie. Ale znowu po paru tygodniach zostawiła mnie dla mojego starego znajomego, który w sumie nagadał jej dużo nieprawdziwych rzeczy na mój temat. Po roku po raz kolejny odezwałem się do niej w jej urodziny i napisałem czy nie chciałaby pojechać ze mną na jakiś dobry obiad z okazji urodzin i spędzić miło czas, od tamtego momentu zaczęliśmy się spotykać pogadaliśmy o starych czasach i oboje dojrzeliśmy do poważnego związku. Na dzień dzisiejszy jest moją narzeczoną i planujemy ślub w przyszłym roku. Śmieszna a zarazem dziwna historia, ale najważniejsze że oboje dojrzeliśmy do poważnego związku i jesteśmy ze soba już prawie 4 lata. Nie wyobrażam sobie życia teraz bez tego matoła 😆

[MasterMind]

No co no, cena 32,50zł to nie jest jakoś dużo 

A tak serio to po prostu pokazała jak naprawdę może wyglądać miłość lojalność i zaufanie

 

[flusha]

"Wpadła mi od razu w oko," a jak już zdołałem poznać tę osobę bliżej nie miałem wątpliwości, że może być to ta "jedyna" (po dwóch latach zniknęła ). Była to bardzo troskliwa, opiekuńcza, przede wszystkim szczera oraz godna zaufania osoba i myślę, że to były główne aspekty, które mnie przekonały także na początku naszej "znajomości".